Piotr Dobrowolski zakończył już karierę uniwersytecką. Z przyczyn zdrowotnych jego pobyt w Stanach Zjednoczonych przedłużył się o rok a teraz po otrzymaniu dyplomu, co nastąpi już niebawem, czeka go przejście na zawodowstwo.

Ostatni rok a właściwie dwa nie były łatwe. Najpierw kontuzja, potem rehabilitacja i w ostatnim sezonie konieczność nadrabiania zaległości w sytuacji gdy chciałoby się jak najprędzej dojść do pełnej formy i grać jak dawniej. Przed sezonem trenerzy ostrzegali go jednak, że sezon będzie ciężki i polegał będzie głownie na odrabianiu strat po kontuzji, poprawianiu motoryki, szybkości i ogólnie fizycznej sprawności. "I mieli racje. Mi wydawało się, ze będzie wszystko dobrze i będę mógł grac na dobrym poziomie, ale odbiegałem dużo fizycznie od kolegów z zespołu" - mówi w rozmowie z nami polski zawodnik. W swoim ostatnim sezonie wystąpił w siedmiu meczach spędzając na parkiecie średnio nieco ponad 4 minuty. Na początku Piotr nie za dobrze się czuł w tak trudnym położeniu, gdy musiał na treningach nadrabiać zaległości a w meczach praktycznie nie występował: "Czułem sie jak bym zaczynał wszystko od początku. Koledzy zrobili swoje, pomagając mi w przełamywaniu najgorszego". Gdy po raz pierwszy po długiej przerwie wyszedł na parkiet w meczu czuł się inaczej, niż w sytuacji gdy występuje się regularnie będąc w normalnej dyspozycji. Spodziewał się szybkiego powrotu do formy, na przeszkodzie stanęły jednak rzeczy, których nie da się od razu przeskoczyć i które wymagają czasu. Dlatego Piotr nie był w stanie grać tak, jak oczekiwał tego przed sezonem: "Nie mogłem przeskoczyć pewnych spraw, a trener tłumaczył mi ze i tak robię dużo i żebym sie zajął tym co mogę kontrolować i nie przesadzać z wysiłkiem. Rywalizowałem z chłopakami na tyle ile mogłem, robiłem wszystko co się dało. Ale po roku przerwy wypada się z rutyny i potrzeba było czasu na odbudowe".

Piotr kontynuuje jednak proces swojej odbudowy, chcąc jak najszybciej odzyskać utraconą formę: " Teraz większość czasu spędzam na siłowni i indywidualnych treningach z masażystą. To byle ciężkie dwa lata w mojej karierze, ale mam nadzieje ze co złe to za mną i teraz mogę zapomnieć o kontuzji i skoncentrować się na grze". Nie wiadomo póki co, gdzie będzie kontynuował swoją karierę. Kontuzja jest dla każdego sportowca koszmarem, potęgowanym przez niemożność pomagania kolegom. W tej chwili liczy się przede wszystkim to, by trafić do zespołu, gdzie będzie można spędzać wiele minut na parkiecie a nie ławce rezerwowych. "Na dzień dzisiejszy nie patrzę za bardzo na to gdzie i w jakim klubie będę grał. Jestem gotowy do gry i chce po prostu grac"

<--- Wróć