Podczas konferencji widziałem kilku trenerów, a także byłych zawodników z NBA. Miałem też okazję być na klinikach trenerskich i wykładach takich szkoleniowców, jak Jerry Krause, Bob McKillop, Bruce Weber, Jerry Colangelo, czy Dusan Ivković -mówi po powrocie z turnieju final-four NCAA, jeden z trenerów uczelni Valparaiso, Paweł Mrozik...

Już od paru lat podkreślasz, że jesteś zafascynowany NCAA. Teraz po wizycie na final-four tegorocznych rozgrywek ligi akademickiej w Detroit możesz powiedzieć, że twoje zamiłowanie do NCAA jeszcze wzrosło?

Amerykanie są bez wątpienia mistrzami organizacji, a ja osobiście lubię jak wszystko jest poukładane i dobrze zorganizowane. Takie warunki stwarzają możliwości do najlepszego rozwoju. Być może stąd też bierze się moja fascynacja ligą NCAA. Pobyt w Detroit tylko utwierdził mnie w moich przekonaniach.

Jak odebrałeś całą otoczkę, która towarzyszyła finałom?

Dla mnie to jest fenomen. Tego inaczej nie da się odebrać. Według najnowszych badań tylko finał futbolu amerykańskiego jest bardziej popularny od Final Four NCAA. Cały kraj żyje tym, co dzieje się podczas tego turnieju.
Twoim zdaniem North Carolina swoją grą najbardziej zasłużyła na mistrzostwo?

Zdecydowanie tak. Od początku sezonu UNC było typowane do zwycięstwa. W tej drużynie w tym sezonie występowało aż 8 McDonald\'s All-Americans (top 25 szkoły średniej). Dla mnie byłoby to zaskoczeniem, gdyby Tar Heels nie zdobyli mistrzostwa.

Poziom finałowego meczu nie zawiódł w żadnym stopniu? Niektórzy spodziewali się lepszej gry ze Michigan State w decydującym pojedynku.

Mecz finałowy o tyle zawiódł, że wszyscy spodziewali się bardziej wyrównanej walki. Michigan State nie sprostali tym oczekiwaniom. Wielu trenerów, z którymi później rozmawiałem, śmiało się, że my w tym roku z Valpo stoczyliśmy bardziej wyrównany pojedynek przeciwko UNC.

Którego zawodnika uznałbyś za najlepszego gracza turnieju final-four?

Według mnie najlepszy był Ty Lawson. Grał fenomenalnie nie tylko w ofensywie, prowadząc Tar Heels do szybkiego ataku, który w ich wykonaniu jest bardzo trudny do powstrzymania, ale i w obronie. Lawson był naprawdę świetny.

Hala, a właściwie kryty stadion, Ford Field zrobiła na Tobie duże wrażenie?

Myślę, że 73,000 ludzi podczas meczu koszykówki na każdym zrobiłoby wrażenie.

Dla Ciebie pobyt w Detroit to także debiut na konferencji trenerów, organizowanej corocznie podczas final-four NCAA. Jak wrażenia?

Coroczna konferencja trenerów to przede wszystkim okazja do poznania nowych ludzi, wymiany poglądów, a także świetna okazja do nauki od fachowców w tej dyscyplinie z całego świata. Pobyt na konferencji był dla mnie znaczącym doświadczeniem.

Spotkania konferencyjne trwały cztery dni, nie brakowało na nich także trenerów z NBA. Udało się zaczerpnąć trochę nowej wiedzy?

Podczas konferencji widziałem kilku trenerów, a także byłych zawodników z NBA. Miałem też okazję być na klinikach trenerskich i wykładach takich szkoleniowców, jak Jerry Krause, Bob McKillop, Bruce Weber, Jerry Colangelo, czy Dusan Ivković. Każde z tych spotkań, a także wiele innych, na których miałem okazję być to wielka okazja do pogłębienia swojej wiedzy trenerskiej, z czego się bardzo cieszę.

Sezon NCAA już się skończył, teraz dochodzi do zmian trenerów. Czy ty podjąłeś już decyzję o swojej przyszłości?

Nie podjąłem jeszcze decyzji w tej sprawie, ale rozważam różne możliwości. Nie wykluczam zarówno dalszej pracy w Stanach jak i w Europie. Osobiście najbardziej chciałbym spróbować swoich sił w Polsce. A czy i gdzie otrzymam jakąś ofertę, to już pokaże czas. Mam nadzieję, że ciągu kilku najbliższych tygodni sprawa się wyjaśni.

Rozmawiał Szymon Murdzek

<--- Wróć